Nobody Wants Your Sht ไม่มีใครอยากได้สมบัติบ้าของคุณ

NEW YORK TIMES BESTSELLER

ข้าวของมากมายไม่ได้กินแค่พื้นที่ แต่มันกลืนเวลา พลังงาน และชีวิตคุณไปทีละนิดโดยไม่รู้ตัว
เริ่มทิ้งในวันที่คุณยังเลือกเองได้ แล้วหันมาสะสมความสุขจากการปล่อยวาง
อย่าทิ้งภาระไว้ให้คนข้างหลัง เพราะของของคุณอาจไม่ได้มีค่าสำหรับทุกคน

นี่ไม่ใช่หนังสือที่จะชวนคุณมา “จัดบ้าน” สวยๆ ตามแรงบันดาลใจในโซเชียลมีเดีย
แต่จะสะกิดให้คุณเผชิญหน้ากับความจริงที่ว่าข้าวของที่สะสมมาทั้งชีวิต
ก็เป็นเพียงแค่ “สมบัติบ้า” ที่ไร้ค่าทันทีเมื่อคุณจากโลกนี้ไป

ขณะที่คุณยึดติด ไม่ยอมละทิ้งจากข้าวของเก่าเก็บมากมายด้วยข้ออ้างสารพัดสารเพ

– ซื้อมาตั้งแพง จะให้ทิ้งไปง่ายๆ ได้ยังไง
– นี่มันของตกทอดของครอบครัวเลยนะ ต้องเก็บไว้ให้รุ่นถัดไปสิ
– สักวันหนึ่งก็คงได้หยิบมาใช้แหละ เก็บไว้ก่อนอุ่นใจกว่า

จนบ้านกลายเป็นโกดังเก็บของที่คอยกลืนกินอิสรภาพในการใช้ชีวิตของคุณไปทีละน้อย
หนังสือเล่มนี้จะทำหน้าที่เรียกสติของคุณกลับมา ช่วยตัดสินใจว่าอะไรควรอยู่ อะไรควรไป
ตั้งแต่ของสะสม เสื้อผ้า จานชาม เฟอร์นิเจอร์ เอกสารสำคัญ ไฟล์ดิจิทัล รหัสพาสเวิร์ด ฯลฯ
เพื่อไม่ให้ความรกรุงรังทั้งหมดนั้นย้อนกลับมาทับถมคนข้างหลัง
กลายเป็นมรดกอันแสนเหนื่อยล้าที่ไม่มีใครอยากได้

ถึงเวลาเรียกคืนพื้นที่ภายนอกให้กับการใช้ชีวิต และพื้นที่ภายในให้กับจิตใจที่สงบของตัวเอง

บันทึกถึงใครก็ตามที่มาอยู่ตรงนี้ เพราะดันหลงรักเล่ม Tidy the F*ck Up
บทนำ

บทที่ 1
ทำไมต้องจัดการสมบัติบ้าเดี๋ยวนี้
ความคิดที่ใช่ เปลี่ยนได้ทุกอย่าง
คุณจะมีเวลาเหลือเฟือไว้เสวยสุขจากผลลัพธ์ที่ได้
อยู่ในที่ที่ชอบดีกว่าไปที่ชอบๆ
ไม่ง่ายหรอก ถ้ายังสะสมของรกๆไม่เลิก
“เดี๋ยวค่อยทำ” ไม่มีวันเป็นจริง
คุณตายไม่ได้จนกว่าจะเคลียร์โรงรถให้เรียบร้อย
ไม่มีใครมีเวลาจัดการสมบัติให้คุณหรอก
ลืมเรื่องตายไปก่อน ย้ายบ้านนี่แหละนรกของแท้
แค่ความเศร้าโศกก็หนักหนาพอแล้ว
เช็กลิสต์บทที่ 1

บทที่ 2
เลิกเชื่อเรื่องเพ้อเจ้อของตัวเองได้แล้ว
ข้อแก้ตัวคือขยะดีๆนี่เอง
ข้ออ้างไหนที่ฟังดูเป็นตัวคุณที่สุด
คุณไม่มีทางได้ใช้มันในสักวันหรอก
จานชามมีไว้ใช้ ไม่ใช่เอาไว้โชว์
คุณมีเวลาดูรายการทีวีแย่ๆอยู่นี่
พวกขี้แพ้แหละถึงรู้สึกผิด
สุขภาพจิตคุณสำคัญกว่าเงินที่เสียไป
มีวิธีรื้อฟื้นความทรงจำอีกตั้งเยอะ
ของพวกนั้นเป็นของตัวคุณในอดีต
ของพวกนี้ไม่ใช่ผ้าห่มเน่านะโว้ย
บ้านที่มีแต่ขยะไม่น่าอยู่เลยสักนิด
คุณไม่ได้คิดไปคนเดียวหรอกว่ามันโคตรน่ารำคาญ
ความโล่งอกโล่งใจฟินกว่าความเสียดายอยู่แล้ว
“สิ้นเปลือง” คือการเก็บกอดข้าวของที่ไม่ได้ใช้ไว้นั่นแหละ
ไอ้พวกกล่องเก็บของแยกสีโคตรไร้สาระ
ขยะของคุณอาจเป็นสมบัติล้ำค่าของคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติโกโหติกา
คุณไม่ได้คิดถึงของที่ไม่ได้เห็นมันมาเป็นชาติแล้วแน่ๆ
คุณแค่คิดไปว่า ตัวเองมีสุขกับชีวิตแบบนี้
เช็กลิสต์บทที่ 2

บทที่ 3
เลิกทำให้ชีวิตยากสักทีเหอะ
ตัดสินใจทุ่มสุดตัว จัดการชีวิตเฮงซวยให้เข้าที่เข้าทางได้แล้ว
จินตนาการถึงการสร้างพื้นที่ที่ถูกใจสุดๆ
เตรียมตัวสักนิด ชีวิตจะง่ายไปอีกยาวๆ
เวลาของคุณมีค่ามากกว่าตุ๊กตากะหล่ำปลีเน่าๆนั่นเยอะ
ฉลาดเลือกคนที่จะมาช่วย
แปลงร่างเป็นเครื่องจักรนักตัดสินใจ
ตั้งกฎเหล็ก แล้วตั้งใจทำให้ได้
“ไม่ใช้ ก็ทิ้งไป” ไม่ได้มีไว้ใช้แค่กับวิชาฝรั่งเศส ม.ปลาย
พักหายใจหน่อย ภาวะหมดไฟไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
ลองทำย้อนกลับโดยใช้ของที่ขาดไม่ได้จริงๆเป็นตัวตั้ง
การฝึกฝนช่วยให้เกิดทักษะการโละที่ดีใช้ได้เลย
ถนนแห่งความทรงจำ มันเป็นซอยตันนะ
มองอนาคตข้าวของแต่ละชิ้นให้ออก
จำเรื่องการคิดเองเออเองให้ดี
หาที่ไปให้เก้าอี้พาดผ้านั่นที
หรือจะใช้ไอ้เก้าอี้พาดผ้าให้เป็นประโยชน์
เสื้อผ้า
ความเพ้อฝันแบบเด็กๆมีไว้ให้เด็ก การรักตัวเองมีไว้สำหรับผู้ใหญ่
มองตามจริงถึงสิ่งจำเป็นและไม่จำเป็น
คุณใช้ชีวิตมานานพอจะรู้ได้แล้วว่า อย่าทนใส่เสื้อผ้าห่วยๆ
ถามตัวเองว่าอะไรที่มีค่าสำหรับคุณ
ของแต่งบ้าน
ของตกแต่งตามฤดูกาลไม่ควรเยอะขนาดเช่าโกดังเก็บหรอก
สังเกตหน่อยว่ามองข้ามพวกมันไปได้ไง
พื้นที่เก็บของ
ถ้าคุณเอารถเข้าจอดในโรงรถไม่ได้ แสดงว่ามาผิดทางแล้ว
โกดังเช่าเก็บของน่ะ คือการร้องขอความช่วยเหลือที่แพงหูฉี่
ขยะสัพเพเหระ
ถ้าชิ้นไหนไม่มีที่อยู่ ก็ไปอยู่ในถังขยะได้เลย
ไม่มีของโบราณราคาหลักล้านซ่อนอยู่ในห้องใต้หลังคาบ้านคุณหรอก
คุณไม่ควรมีอุปกรณ์สำนักงานในบ้านเยอะจนเปิดร้านได้
ยาแก้หวัดนั่นเลิกออกฤทธิ์ไปตั้งแต่ห้าปีที่แล้ว
ซื้อตำราอาหารมาเก็บกับทำอาหารจริงๆเป็นคนละเรื่องกันเลย
คุณต้องมีไขควงนี่กี่อันกันเชียว
อย่าแม้แต่จะคิดเรื่องจัดงานขายของหน้าบ้าน
เมื่อวิธีอื่นไม่ได้ผล ก็เรียกตัวแม่มาช่วยเหอะ
รู้ไว้ว่า “ความสมบูรณ์แบบ” คือเป้าหมายห่วยแตก
เช็กลิสต์บทที่ 3

บทที่ 4
จัดการชีวิตตัวเองให้เข้าที่เข้าทางสักที
จัดการเรื่องตัวเองให้เรียบร้อยจะได้ไม่เป็นภาระลูกหลาน
ขอความช่วยเหลือเมื่อจำเป็น แต่อย่าไปรบกวนลูกๆ
มรดกตกทอด
เข้าหาผู้สืบทอดด้วยความระมัดระวัง ราวกับเข้าหาสัตว์ป่า
ลูกไม่น่าจะอยากได้ชุดแต่งงานคุณหรอก
พวกเขาก็ไม่เอาของโบราณของคุณด้วยเหมือนกัน
ชุดจานชามราคาแพงของคุณอาจลงเอยที่ห้องระบายแค้น
เครื่องประดับแฟชั่นมีไว้เล่นปาร์ตี้จิบน้ำชาหรือโชว์แดรกควีนเท่านั้นแหละ
เอกสาร
ล้างไอ้คอมพิวเตอร์ของคุณสักที
หัดแยกความต่างระหว่างของสำคัญกับขยะ
กองกระดาษที่ไม่มีป้ายกำกับไม่ช่วยอะไรใครเลย
บัญชีต่างๆ
เงินคุณน่ะ เดินทางไปได้ไกลกว่าตัวคุณซะอีก
ถ้าจำพาสเวิร์ดตัวเองไม่ได้ ครอบครัวคุณงานเข้ากันหมดแน่
กล่องรอเผาส่งท้าย
เพื่อนแท้ต้องไม่ยอมให้ประวัติท่องเว็บของเพื่อนหลุดไปถึงคนที่เพื่อนรักหรอกนะ
ของบางอย่างมีความหมายกับคุณแค่คนเดียว
การจัดการวาระสุดท้าย
ถึงเวลาตัดสินใจ ใครจะได้ลูกเบสบอลพร้อมลายเซ็นไป
คนที่คุณรักอ่านใจคุณไม่ออกหรอก
ยินยอมให้ลูกๆโยนทุกอย่างทิ้งได้เลย
บอกใบ้ให้คนที่จำเป็นต้องรู้ ว่าคุณซ่อนของดีไว้ตรงไหน
ส่งต่อเรื่องราว ไม่ใช่ข้าวของ
รู้ไว้ว่ากล่องข้อความของคุณไม่มีวันว่างเปล่าหรอก
เช็กลิสต์บทที่ 4

บทที่ 5
ออกไปใช้ชีวิต (แบบไร้ของรุงรัง) ให้เต็มที่สักทีเถอะ
ดื่มด่ำกับความงามของชีวิตที่ไม่รกรุงรังให้เต็มที่ไปเลย
ดื่มด่ำกับผลลัพธ์ที่ทุ่มเทสร้างมันมา
หัดใช้สามัญสำนึกบ้างเหอะ
เลือกให้ดีกว่าเดิม
จำไว้ว่าคุณทำทั้งหมดนี้แต่ต้นไปเพื่ออะไร
ใช้สมองสักนิด คิดก่อนซื้อของไร้สาระเข้าบ้าน
คุณหาจังหวะโละของได้ตลอดเวลานั่นแหละ!
จุดไฟลนก้นคนในครอบครัวที่ลังเล
ล้วงเรื่องเมาท์ของครอบครัวในตอนที่ยังทำได้
เติมเต็มชีวิตที่เหลือด้วยประสบการณ์ ไม่ใช่ข้าวของ
นานๆทีก็หยวนๆกับตัวเองหน่อย
ใช้ชีวิต (ที่น่าจะยืนยาวขึ้น) โดยไม่ต้องมัวเสียดายหรือรู้สึกผิด
เช็กลิสต์บทที่ 5″