ปริซึม สีของความรู้สึก

ชายหญิงสี่คนที่มีอะไรบางอย่างส่องแสง “หัวใจ”

ให้ฟุ้งกระจายเป็นสีสันหลากหลาย ผ่านการพบและพราก

เยจินกับโดวอน หนุ่มสาวออฟฟิศสองคนที่บังเอิญพบกัน

เพราะเราต่างหลบหลีกโลกวุ่นวายในระหว่างจิบกาแฟถ้วยโปรด

ซึ่งทั้งคู่ต่างขีด “ระยะกำลังดี” ให้ตัวเอง

โฮ-กเยกับแจอิน ชายหนุ่มผู้ไม่เคยชอบขนมปังแต่หลงใหลในกลิ่นแห่งความเข้าใจ

ในร้านขนมปังเล็กจิ๋วของหญิงสาว

“เธอหยิบปริซึมนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวังแล้วยื่นไปที่ผนังสีขาว

ปล่อยให้แสงแดดทะลุผ่าน แสงสีงดงามแตกกระเจิงไปทั่ว

แสงซึ่งมีความยาวคลื่นทั้งสั้นและยาวกระจายตัวอยู่บนกำแพง

แถมสีเหล่านั้นเรียงต่อกันกลับกลายเป็นสายรุ้งสลัวดูละมุนตา

… ฉันอยากเป็นคนที่ส่องแสงให้กับใครสักคนหนึ่ง”

ทดลองอ่าน