ย้อนเวลา 1

นวนิยาย ย้อนเวลา 2 เรื่อง “เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น” และ “ศูนย์รับฝากความเสียใจ

“เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น” และ “ศูนย์รับฝากความเสียใจ สองนวนิยายจากประเทศญี่ปุ่น และไต้หวัน ที่มีแนวคิดเดียวกัน คือ ย้อนเวลา ไปขอโทษหรือขอบคุณคนในอดีต ที่ไม่มีทางและไม่มีวันแก้ไขมันได้แล้ว แต่ความแตกต่างของนิยายสองเล่มนี้เอง ก็ทำให้เรารู้ว่า อดีตนั้นยากที่จะแก้ไข แต่หากมีโอกาสได้เห็น ได้คิดถึง ได้รู้สึกมันอีกสักครั้งก็คงจะดีไม่น้อย

เอาล่ะเรามาเริ่มทำความรู้จักการย้อนเวลาจาก นวนิยาย ย้อนเวลา กันได้เลย

ศูนย์รับฝากความเสียใจ

ศูนย์รับฝากความเสียใจ

ศูนย์รับฝากความเสียใจ ตั้งอยู่ในจุดเชื่อมต่อที่ซ่อนอยู่ระหว่างบนดินกับใต้ดิน มุมหนึ่งของศูนย์การค้าใต้ดินสถานีรถไฟไทไป ในวันพุธเวลาห้าโมงเย็นไปจนถึงหนึ่งทุ่ม ศูนย์รับฝากจะโผล่ขึ้นมาให้เจอ และร้านนี้จะรับของของคุณส่งกลับไปยังอดีต เพื่อให้คุณได้คิดถึงช่วงเวลานั้น และย้อนกลับไปในเรื่องราวของสิ่งของ ที่ทั้งคิดถึงและเสียใจในเวลาเดียวกันได้ ทั้งในเรื่องความรัก ความสัมพันธ์ ไม่มีความเชื่อไหนที่บอกว่าโลกนี้จะมีแต่เรื่องดีๆ แต่ไม่ใช่ว่าโลกนี้จะไม่มีเรื่องดีเกิดขึ้นสักหน่อย

“ความเสียใจมีไว้เพื่อให้เรายิ่งทะนุถนอมปัจจุบัน”

เริ่มต้นที่เรื่องศูนย์รับฝากความเสียใจ “ถ้ามีสถานที่หนึ่งที่สามารถส่งของกลับไปยังอดีต เพื่อชดเชยเรื่องที่ไม่ทันได้ทำในตอนนั้นให้สมบูรณ์ได้จริง คุณอยากส่งอะไรไป” ผู้เขียนได้บอกแบบนี้ไว้ในบทนำของเรื่อง กับเรื่องราวความเสียใจของคนที่จู่ ๆ ก็พบว่ามีศูนย์รับฝากความเสียใจอยู่ตรงหน้า

“คุณไม่มีทางหาศูนย์รับฝากความเสียใจแห่งนี้เจอ เพราะที่แห่งนี้จะเลือกยอมให้คุณเจอเองต่างหาก”

หลังจากที่คุณอ่านหนังสือเล่มนี้จบ คุณอาจจะเจอกับความเจ็บปวดในอดีตที่ตัวเองซุกซ่อนมันไว้ในใจ รู้ตัวอีกที ความผิดพลาดในอดีตก็บีบรัดจนคุณพูดไม่ออก แต่ไม่แย่สักเท่าไหร่หรอก

มันก็เหมือนกับร่มที่มีรูรั่วนั่นละ ทั้งๆ ที่มีร่มแท้ๆ แต่ทำไมตอนนี้ตัวคุณถึงเปียกปอนไปทั้งตัว ความเจ็บปวดค่อยๆ กัดกินคุณ สายฝนซัดสาดเข้ามาจนรู้สึกหนาวสั่น
คุณรู้สึกแย่ที่ไม่เช็กร่มให้ดี แต่ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นเพราะคุณเองที่สะเพร่า ต่อให้คุณรู้สึกแย่แค่ไหน ก็กลับไปแก้ไขร่มคันนั้นไม่ได้ สิ่งที่คุณทำได้คือต้องขอโทษตัวเอง และให้อภัยตัวเองให้ได้

เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น

เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น

ร้านกาแฟ ฟูนิคูลี ฟูนิคูลา เป็นร้านที่อยู่ในตำนานประจำเมือง ทุกคนที่มาที่นี่ย่อมรู้ดีว่า ในร้านนั้นมีเก้าอี้ตัวหนึ่ง ที่เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณนั่งลงไปแล้ว คุณจะสามารถย้อนเวลากลับไปยังอดีตได้ และยังมีกฎข้อห้ามหลายอย่างที่คุณห้ามทำและต้องรู้ ระหว่างที่กำลังย้อนอดีต อย่างเช่นกฎที่บอกว่า คุณจะไม่สามารถพบคนที่เคยมาร้านกาแฟแห่งนี้ได้ในอดีต และคุณจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรในอดีตได้

และเรื่องที่สองกับร้านกาแฟที่หากคุณอยากย้อนเวลา คุณจะต้องไปนั่งในเก้าอี้ตัวหนึ่ง และแน่นอนว่าต่อให้คุณย้อนเวลาไป คุณก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ และเมื่อย้อนเวลาเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณต้องดื่มกาแฟหนึ่งแก้วให้หมด

ข้อห้ามที่ทำให้คุณต้องสงสัยว่าหากย้อนเวลาไปแล้วแก้อะไรไม่ได้ แล้วจะอยากย้อนเวลาไปทำไม แต่หลายคนก็ยังเลือกที่จะย้อนเวลากลับไปอยู่ดี แบบที่คุณเคยทำผิดกับใครบางคนจนเขาต้องจากไป แล้วรู้สึกอยากเจอเขาอีกสักนั่นละ นี่อาจจะเป็นคำตอบของการย้อนเวลาก็ได้

แค่อีกสักครั้งที่ได้เจอ อีกสักครั้งที่ได้ยินเสียง และอีกสักครั้งที่จะได้เห็นเค้ายิ้มอีกครั้ง

แค่นี้ก็อาจจะมากพอแล้วสำหรับการย้อนเวลา และจงดื่มกาแฟทั้งหมดตรงหน้า เพื่อตื่นขึ้นมาพบกับความจริง ที่คุณต้องเจอในปัจจุบัน เขาที่ไม่กลับมา เหตุการณ์ที่แก้ไขไม่ได้ และรอยยิ้มสุดท้ายที่จะอยู่กับคนคนนั้นในอดีตตลอดไป

สุดท้ายนี้หากย้อนเวลาได้ หรือส่งของกลับไปให้อดีตได้ คุณจะทำอะไร

หลายคนอาจเคยได้ยิน นวนิยายย้อนเวลา ที่พาตัวละครย้อนเวลากลับไปแก้อะไรในอดีตมามากมาย แต่ส่วนใหญ่นั้นจะมีสิ่งเดียวที่ตัวละครทุกตัวต้องการทำคือ การย้อนกลับไปเพื่อเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เคยทำในอดีต

แต่ความต้องการนั้นกลับเป็นจริงไม่ได้ การย้อนกลับไปในอดีตของ นวนิยายย้อนเวลา ทั้งสองเรื่องนั้นมีกฎคือ “เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้” ต่อให้คุณเห็นเหตุการณ์นั้นตรงหน้า ก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย และนั่นคือความเป็นจริงของโลกใบนี้ เพราะอดีตส่งผลกับตัวเราในปัจจุบันเสมอ คิดถึงคนที่ไม่มีวันได้พบเจอกันอีก ก็ไม่สามารถฉุดรั้งให้เขากลับมาหาเราได้ รู้สึกเสียใจกับการกระทำอันผิดพลาดครั้งใหญ่ ก็ไม่สามารถทำให้มันถูกต้องได้ เพราะมันเกิดขึ้นไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้แล้ว

ความเสียใจที่ทำในอดีตมาสะท้อนความเจ็บปวดในวันนี้ได้ดีที่สุด บางคนเลือกที่จะทิ้งอดีตที่เจ็บปวดของตัวเองไป แต่เราก็จะเห็นว่าบางคนใช้ชีวิตเพราะต้องการขอโทษสิ่งที่เกิดในอดีต แต่หากว่าคนทุกคนไม่มีอดีต ในปัจจุบันนี้ก็คงไม่มีอะไรมาสอนเราได้ การมีอดีตจึงไม่ได้ถือว่ามันแย่เสมอไป แม้มันจะทำให้คุณเสียใจมากก็ตาม

ฉะนั้นในวันนี้ หากคุณมีอดีตที่คุณอยากกลับไปแก้ไข แต่ไปไม่ได้เพราะเราทุกคนไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร ไม่ได้มีศูนย์ส่งจดหมาย หรือร้านกาแฟที่สามารถพาคุณย้อนเวลากลับไปหาอดีตได้ อยากให้ทุกคนใช้อดีตเพื่อบอกตัวเองถึงสิ่งที่จะทำหรือไม่ทำในอนาคต เตือนตัวเองทุกครั้งที่จะเริ่มทำอะไรสักอย่าง เพื่อจะไม่ผิดพลาดในอดีตอีก และใช้ชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็ง อย่างมีความสุข

แต่หากยังอยากย้อนเวลากลับไป เราก็มีกฎเหล็กสำคัญอยู่อย่างหนึ่งที่อยากยืนยันกับคุณคือ “ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้” คุณจะยังอยากย้อนเวลากลับไปหรือเปล่า

หนังสือ ศูนย์รับฝากความเสียใจ
ผู้เขียน : ซื่ออี

นวนิยายย้อนเวลา

สั่งซื้อออนไลน์ คลิก

หนังสือ เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
ผู้เขียน : คาวางุจิ โทชิคาชิ

นวนิยายย้อนเวลา

สั่งซื้อออนไลน์ คลิก
วางขายแล้วที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ

ใส่ความเห็น